Her gece pencerende ağlayan güvercinim,
Beni bırakıp sakın bir yere gitme anne!
Ne cesedim, ne hayal, ne inim ne de cinim;
Bir nefeslik adın var, onunla bitme anne!
Yolunda bir hayalet, onunla iç içesin,
Yeter artık, bu yolda onunla gitme anne!
Kalbinden sızan rahmet sularından içesin,
Sakın suyuna nankör zehirler katma anne!
Peşindesin, hayalin, seni hep sürükleyen,
Yoldaki engellerin rengine çatma anne!
Zaten âlemin binbir derdiyle arkadaşsın,
Mâlâyânî dertleri derdine katma anne!
Âyinelik yönüyle mahlûkatla adaşsın,
Gerçeği bırakıp da, yalanı tatma anne!
Sesinde bir bûse ki, nakış nakış duyarsın,
Böyle kanaryaları duymazdan gelme anne!
İçinde bir helezon ki, görsen, nur sayarsın;
Bilmediğin yerleri görmezden gelme anne!..
©lahuting
V