üşüyorum anne
Sessizliğin ışığı önüne gelen heryeri aydınlatırken bir beni karanlığa gömüyor
ve ve sen yine darma duman siyah beyaz hayalin gözlerimin pınarlarında sakliyken aglamamaya yemin ettim
biliyorum ağlarsam sende çekip gideceksin hep seni içim de yüreğimin en güzel kösesin de saklıyorum hayalin gözlerim de anne gel ihtiyacım var sana
hani cocukken geceleri üşümeyim diye üzerimi hep örterdin bense sen yanımdan hiç gitme diye inadına üzerimi örtmezdim ve simdi o kadar çok üşüyorum ki anne
sensiz nefes alamaz oldum kimse senin bana verdiğin sevgiyi şefkati gösterme di anne ne olur gel gel anne.
Ceren ✒
C