E

Anne diye ağladım

Geceydi, üşüyordu içimde bir çocuk,
Bir ninni bekliyordu, sesi suskun, solgun.
Gözlerimde yılların izleri vardı,
Yine de "anne" deyince titredi yandım.
Gittin… Ardından bir mevsim dondu,
Kokun kaldı yastığımda, hiç solmadı.
Bir dua gibi geçtin hayatımdan,
Sessizliğin çığlığa döndü, durmadı.
Bir tabak eksik kaldı sofralarda,
Bir sandalye boş, gözüm hep orada.
Saçlarınla örttüğün o masal bitti,
Şimdi her şey eksik, dünya yasta.
Ben büyüdüm anne, ama yetimce…
Bir tebessümünü ararım her gecede.
Rüyalarıma gel de biraz gül bana,
Yoksa yine ağlayacağım gizlice.
©endnuman