Anne gökte dolu yerine
Kurşun yağıyor üzerimize
Desene anne
Ben Filistin de doğdum
Diye mi bunca acı
Uyurken ninni diller çocuklar
Anne ben akşamları
Kurşun sesleriyle uyurum
Sabah uyandığında çocuklar
Sevinç içinde koşarlar dışarı
Anne dışarısı nasıl bir yer
Anne ben şimdi çocuk muyum
Desene anne ben çocuk muyum
Daha beş yaşında kaldım bir başına
Çevremde kimsecikler yok
Tek başıma
Tutunmaya çalıştım hayata
O hayatta da kopardılar beni anne
Hiç kimsesinin olmadığı
Kimsesizler eve varmış anne
Beni oraya gönderdiler
Gecenin bir vaktinde
Kucağın da yattığımı hissederken
Anladılar alaca karanlıkta beni
Götürdüler yetimler evine
Desene anne ben yetim miyim
Annem orada kimse sevmiyor beni
Sen Filistinli çocuk diyorlar
Sarılmak istedim
Kucak dolusu sana
Kokunu özlemiştim
Filistin sen kokardı anne
Baktım yok çaresi hiçbir şeyin
Kimse kucaklamıyor ben seni gibi
Gecenin karanlığında kalktım
Kendimi attım bahçeye
Bahçenin avlusuna seni çizdim anne
Kucağına uzandım
Sen yanımdaymışsın gibi
Gözlerimi kapatıp
Dalgın huzurlu bir uykuya
Hissettim anne
Sen gelmiştin sarsılmıştın bana
Huzur içinde ilk defa
O gece uyudum anne
Sabah kör bir kurşun uyandırdı
Sana veda etmeden
Alıp götürdüler beni
Elvedasız yaşıyorum
K