Üzerime dökülür gibi döküldü anne umut ekmeğime mayalanmış yokluğunun gözyaşları.Kokunu alır gibiyim bu sabah,sesini duyar gibiyim, pencereme konan boz renkli bir serçenin cıvıltısından senini duyar gibiyim.Bu sabah bir başka kokuyor,senin kokun gibi gül kokuyor odamBiliyormusun anne senden sonra içine kapandı hayata küstü babam! Büyüdüm bende koca adam oldum ama çocukluğum sende kaldı anne. sen uyandırmadan hâla kalkamıyorum yatak demiyorum artık ona!o soğuk mezarımdan kalkamıyorum. ilk düşüşüm değildi bu anlatırdınbana düşermişim hepo koca beşiğimden, bu defa düşmüyorum beşiğimden anne! üstüm açık kalıyor, örtenim olmuyor. üşüyorum!Üşüyorum bu defa anne!sabah güneşinin aydınlığı vuruyor gözlerime, fakat hala üşüyorum! senin kadar ısıtmıyor beni hiçbir güneş,aydın olmuyor hiçbir günüm,iyi bir gecem yok zifiriKaranlıklardayım dardayım anne,İsyanlardayım, başımı sen gibi okşayanım dahi yok.Komşu güzel bir yemek yapmış abi dedi kardeşim annemin yemeklerinin kokusu gibi dedi nutkum tutuldu o an cevap veremedim o güzel kokulu yemekler bizim evde birdaha hiç kokmadı anne!Çünkü senin yokluğunun kırıntılarıBizim umut ekmeğimize sürülüp çoktan mayalanmışdı...©şahin6634
Ş