Anne kokusu,cennet kokusudur bilirim.
Varlığı ne saraylara,ne de kervanlara değişilir.
Yokluğu cehennem de kavrulmak gibidir.
Kor düşer insanın yüreğine.
Yanar durmadan bütün hayalleriyle.
Umut denen o küçücük şey uğramaz bu diyarlara.
Gözünden düşen incileri dökmek istemezsin yerlere.
İsraf etmemek için her türlü zorluğa göğüs gerersin.
İsyana zorluğa bile feryat etmezsin.
Anne, emsalsiz ulu bir limandır.
Her ne olursa olsun alır seni yüreğine.
Anne, çatısız eve benzer tıpkı.
Çatı olmayınca dört duvar tamamlanır mı?
Gül'e su vermezsin de solar kalırya anında.
Güzel söz söylemelisin her fırsatta apansızca.
Lakin geç olmadan söylemelisin.
Kaybetmeden,yitirmeden,uçup gitmeden.
Gittikten sonra ne anlamı olur,
Şair olup yazmanın,
Şiir olup göğsüne konmanın,
Buse olup yanağına dokunmanın.
Ne anlamı olur dünyan yıkıldığında.
Ne anlam taşır,
O yokken kelimelerin değer kazanmasının.
Anne,en güzel türküdeki cümledir.
Anne,sevgidir,saygıdır hoşgörüdür.
Gamzelerine solmayan güzellikler ekilmelidir.
Mesela sadakat.
Mesela vefa.
Mesela çiçek.
Anne,şefkattir binevi.
Dayanamaz göz yaşına evladının.
Anne,durmadan duâ eder çocuğuna.
Ne usanır, ne bıkar ,ne de yorulur.
Anne,nimettir,su'dur aş'tır.
Yokken doyamazsın dünya rengine.
Anne, kelimelerin kifayetsiz kaldığı eserdir.
Kısacası o güzel insan,herşeydir..!
©1silahsor
1