O yaşlı gözler hasretle bakar.
Yağmurlar yağdırır hatıralarına
Buruşmuş elleri eski bir toprak gibi
Suya muhtaç gönlü dedemi arar gibi
Ölümün kıyılarında habersizce dolaşır.
Solgun gözlerinden herşey okunur.
Masallardaki bir varmış bir yokmuş.
Ömrüne prangalar vurulmuş şimdi.
Çaresizce beklemekte tükenmekte.
Uykusuz nöbetler tutmaktadır.
Kum saatinin sonuna gelmektedir.
Yılların yükünü hammal gibi taşır.
O bacaklar sanki onu hiç taşımamış
O gözler onun için bakmamış
Emanet olan herşey aslında
Birgün muhakkat sahibine dönermış.
©aydandoğan
A