Günler den pazardı aylardan şubattı.
İşte benim o gün yüreğim yandı.
Evet mevsim kış idi ama yüreğim alev alevdi.
Tarifsiz bir acı ne anlatılır nede hissedilir.
Sedece yaşayan bilir.
Annenin yokluğunun acısı bu.
Evet bir daha anne diyemeyeceğim,
Nefesini Yüreğimde hissedemeyeceğim.
Ağlarsın, ağlarsın bir zaman sonra yaş kalmaz gözünde.
Sesin kısılır sözler boğazında kalır.
Baka kalırsın tabudun arkasından.
Eş dost başın sağ olsun der dağılırlar.
Sen kalırsın dertlerinle başbaşa.
Herşeye alışırsın anasızlığa asla.
Hep için buruk kalır.
yani sol tarafın hep kırık kalır.
Elinde bir güzel anılar. Birde özlem dolu hatıralar ve resimler kalır.
BEN SENSİZLİĞE ALIŞAMADIM.
ANNEM
©eyüpyelgen
E