Hangi dala tutunsam kırıldı annem.
Ne kadar yalnızım sensiz kalınca.
Eş dost sandıklarım dönüp bakmaz oldu annem.
Sen bana söylemiştin ama anlamadım annem.
Bu dünya yalanmış, sevgiler hep sahte.
Paran var ise etrafında dostların çoğalır yine. E...Sen demiştin bana düşte gör diye.
Karşılıksız seven hep veren sen oldun annem.
Bilmez insan oğlu ne olacagını.
Bu ne kibir ne gurur tepeden bakış.
Ölünce her kulun boyuna göre toprak, iki metre bez parçası.
Hayat çok bomboş sensiz kalınca anladım annem.
Birde öbür tarafı var dünyanın, hesap sorulur. Tüm sevaplar, günahlar teraziye konur.
Sırat köprüsü önümüze kurulur.
Ahirette sen nerdeysen, ben ordayım annem....
Emin Barut
©eminbarut
E