Ben Sensiz çaresiz kendimi bulamaz oldum
Yalan sevgilere inanır hayatla baş edemiyorum
Sensiz yapamadıklarım özlemim
Yaptıklarım ise nefretim oldu
Anne bu sesizliğmde derinlerde çıkan haykırışlarım sana geliyormu
O toprak aldı seni ama yüreğimde gömmeye yetmiyor
Toprakta ses geçermi anne
Yanlızlığımı kırgınlığımı sana iletirmi
Hapsolduğum bilinmezlikler var
Herkeste bi aldatma merakı bi yalan sarmış etrafı
Gitmek geçiyor içimden anne
Hiç uyanmamak üzere Uyumak istiyorum
Umudum bitti hayalim gözümde kararıyor
Tutunduğum dalar bir bir kırılıyor
Yalnızlık bumu anne
Daha büyümedim coçuğum anne
Tek kalmaktan korkarım
Bu yalnızlık ne böyle
İçimdeki boşluk suskunluğum olmuş
Bu yüzünden tükendim anne
Öyle yorgunumki anne
Dedimya beden yorgunu değil bu benimki
Ruhum yorgun ruhum yaralı
Her yanım bıçak yarası gibi
Dokunsalar kanatacakmışcasına
Çok canım acıyor anne
Sarsam geçermiki
Dururmu ağrısı
Yaralarım kabuk bağlarmı
Kalbime batan ağrılar dinermi
Dinmez bitmez bu sızı biliyorum
İçimdeki fırtınalar durmuyor
Annem acılarımı, tüm bıçak yaralarımı sana emanet etsem olurmu
Hepsini yok et demiyorum sadece sakla
Çok yoruldum anne sadece birazcık dinleneyim
Sonra kaldığım yerden devam etsem olurmu
©matmazele
M