Tahtadan yapılmış eski bir beşiğin içinde
Sallıyorsun beni, belki uyurum diye
Ağzında acı bir ninni mırıldanırken
İçinde birikmiş acılarınla
Uyutmaya çalışıyorsun beni
Gece, on ikiyi geçmek üzere
Odamız karanlık ve soğuk
Gökyüzünde parlayan bir yıldız
Penceremizden bizi izliyor
Senin yüreğin acıyla yüklenmiş
Benimse umursamazlıkla
Yalnız ikimiz ayaktayız bu vakitte
Uyutamıyorsun bir türlü beni
Kolların yorgun düşüyor beşiğimi sallamaktan
Sitem ediyorsun bana
Hadi uyu artık, neden uyumuyorsun?
Nasıl uyuyabilirim Annem?
Acılar yüreğini böyle acımasızca
İstila etmişken
Evet, belki anlamıyorum yüreğinde ki acıyı
Ama
Hissediyor bu küçük kalbim.
Ah! Nasılda yüzüne vurmuş
Acımasızca geçen yılların acısı
Ah!
Bir bilsen Annem.
Bir bilsen...
©mehmetbk11
M