Yıllardır, neşeye hasret kaldı gönlün.
Evlat sevgisiyle avutdun hep durdun
Kalbin kan ağlıyor, şakımasın bülbül,
Evlat diye diye hep avundun Annem.
Cisminden vazgeçtin,yavrun büyüsün diye
Bir kere görmedin o günlerde gün hep çektin büyük çile.
Özlemin depreşirdi hep böyle günlerde,
Evlada diye diye hayat buldun sadece Anne
Ağlamak tesellin, keder merhemin,
Matem ve ıstırap her zaman senin,
Gülmeyi unutmuş, yüreğin neyleyim,
Evlat diye diye yüregini hep sıcak tutdun Anne
Öksüzdün, acıyla yoğruldu ömrün,
Gözüyaşlı geçerdi en güzel günün,
Bir sonsuz ayrılık çaresiz, ölüm,
Evladım demekten ayna bile görmedi yüzün Anne
Felek dur muhtaç etmedi ele güne
akraba dos'ta dilim tatlı söylemez,
Sen kusuruma bakma evladın seni biraz geç anladı ANNE..!!
@@
©emre_baran
E