C

ANNEM (düşün hayal olmayınca)

bilmem nerde avut'sam kendi'mi
nasıl söküp atarım söyle derdi'mi
bu ayrılıklar yalnız düşer bize'mi
susma birşeyler söyle hadi annem
yağmur'da ıslanıyordu kirpiklerim
yıllar olur acıya halen derbederim
uykusuz gecelere ben kâhr ederim
susma birşey söyle hadi annem ah
yalnız bu ayrılıklar bize'mi düşer
yorgun yürek bende dert üzünler
hayat sessiz ömrüm ölümü bekler
susma birşeyler söyle hadi annem
hani nerede kaldı şu baharlarım
ardıma katıp geldiğim rüzgârım
oysa içimde kopuyor fırtınalarım
susma birşeyler söyle hadi annem
giden birdaha niçin geriye dönmüyor
acı gerçek zamanla gelip yüzleşiliyor
umut hançer yarası bağrımı deşiyor
susma birşeyler söyle hadi annem
yıldızlar şu geceyi aydınlatan
hayaller uçurum kenarı kalan
yarım duygulara kabuk tutan
geçmişin izleri değil'mi annem
anne sevgi bahçemizi yaktılar
amansız güllerimizi kopardılar
yüreklerimizi dert bağladılar
gülüşümü çalıp gittiler annem
yorgun hayatın diğer yüzüne
yıkıldım ifla olmam artık yine
uykusuz geçti zaman acı güne
derdim çoktur bitmez annem
birgün olur güler hayatta
şafak söker şu ilk sabahta
içine var ettik gün umutta
hayalsiz yaşayamam annem
düşün hayal olmayınca
yaşar'mı hiç bir insan
bilmem yaşasın amma
kabuslar bizimle annem
susma birşeyler söyle hadi
hep biz mi kötü herkes iyi
oysa herşey yalan değil mi
dışlanmaya mahkumuz annem
çok acıyor bu sol yanım
kapanmıyor yaralarım
bitmiyor bu sancılarım
söyle ne yapsam annem