Anne özleminle yandım her gün
Aradım şefkatini gün be gün
Sensiz bu dünya çekilmiyor
Kalk gel be annem
Yüreğim taş kesildi acımasız insanlardan
Yürüyecek takatim bile kalmadı inan
Duygularımı bile saklıyorum herkesten
Bir kenarda sensizliğe ağlıyorum durmadan
Gece olduğunda kabus gibi çeker yokluğun
Ararım ellerini saçımı okşayan ellerini
Sevgiyle bakan o güzelim gözlerini
Simdi daha iyi anladım sensizliği annem
Nasılsın iyimisin diye sorayım sana
Kara toprağın altı nasıl iyi gelirki bir cana
Ben şimdi yanıyorum kendi halıma
Yokluğunla yandım kül oldum annem
Seni bazen öyle çok arıyorum ki
Konuştuğumuz herşeyi kaydetseydim keşke
Seni her özlediğim de
Sesin kulağımda biterdi hiç değilse...
NeFeS..
©kadereinat
N