Anne bu kadar niye hayatım zor
yüreğimi yakıyor ateşten bir kor
yorgunum böyle yaşamaktan ki
gider zaman akıp ömrümce zor
dardayım tutan yok ellerimden
yaş süzülür hüzün gözlerimden
dertliyim kederli azap çekiyorum
seni arıyorum neredesin ah sen
anne yoksun sensizliğe alışamam
senin yokluğuna inan katlanamam
mezarına güller ektim sevdiğinden
ben geldim duyuyor musun oysam
şu dost bildiklerim yoktur kimse
düştüm şimdi çıkılmaz bir derde
yalnız kalmışım ağlasam ne olur
geri gelir misin üşüyorum gecede
beni kimseler istemiyor dışlandım
bir gül misali dalından koparıldım
gençliğimi çaldılar hor görüldüm
yıllar geçti senden ah kopamadım
annesiz kalmak ta koyuyor insana
kimse vicdan göstermiyor canıma
nerdesin diyorum hayalin gitmiyor
hasret kaldım inan birtanem sana
©cihan.
C