Y

Annesiz Feryat

Çocuk ağlıyordu.
Susuyordu ve ağlıyordu.
Anası göç etmişti bu dünyadan,
Kurtulmuştu bu dert ve sıkıntıdan.
Çocuk anasını özlemekte,
Anası ahiretten onu teselli etmekte.
Çocuk anasının patatesini,
Gülümseyişini,
Sarılışı nı özledi.
Daha ona kimse sarılmıyor,
Aç olup olmadığını sormuyor.
6 yaşındaki çocuk anasının kokusunu,
Onurla taşıyor.
En sonunda mezarına gidip,
Meleğine bir gül bırakıyor...
©şiirefendi