Ruhumun izbe karanlığında koşarcasına gelmek sana
kaybettiğim tüm karalanmış beyaz sayfalar aşkına
buraya bir beyaz kağıt bırakıyorum az kaldı biliyorum
vakit yakındır ramak kala seni bulmuşluğum ve
ramak kala seni kaybedişim ha geldi ha gelecek diye diye geçiyor zaman işte ansızın sızı düşer sol yanıma çayım soğmadan güneş batmadan karanlık çökmeden gel ...
an/sızım gel
©erturkce
E