İzleri takip ettim.
Mezar taşlarına dokundum.
Havayı kokladım.
Şaman yolun karşısında duran ahlat ağacından bahsetti biraz.
Dinliyormuş gibi kafamı salladım.
Veremedim kendimi.
Büyük ayı, küçük ayı oradaydı.
Seni bulmak için iz sürdüm.
Kör köstebeklere sordum.
Duymamışlar.
Karıncaların çalışmaktan kamburları çıkmış zaten dertleri karınları.
Onlarda bir şey görmemiş.
Seni araya dururken kendimi buldum.
Sağa baktım sola baktım yoktun.
Issız bir ovada kendimle başbaşa bütün telaşlardan uzak daldım rüyalara.
Beklemek yok, aramak yok, süre yok, zaman yok, kaygılardan arınmışım haldeyim, dert yok, tasa yok. Stres yok, sınav yok..
Billur gibi yıldızlar serili geceleri, kıl çadır birde,
Açmışım gözlerimi mutluyum şimdi Taşkent'te...
©uğurünver
U