ne bekarlıktan
ne evlilikten
gülmediyse yüzüm
sorunu kimseye yüklemeye yok lüzum
tek sorun varlığım
geç de olsa anladığım
buna son çare bulduğum
tamamen yok olmam
ben ne kızlığımda
ne de evliliğimde
sığamadım bir bedenimle
hayatın zalimliği insanlardan mı
yoksa
ince düşünüp empati kurup yaklaşmamdan mı
nedir ne değildir çözemiyorum
ben bu bedene de bu cihana da sığamıyorum.
arafta kaldı düşüncelerim
yoksa bedenim mi yok olmalıydı
yine arafta kaldım
insan bıkar usanır mı aldığı nefesten ve yaşamaktan...
oluyormuş, usanıyormuş, bıkıyormuş .
sağlık olsun diyoruz
ölmek isterken bile..
©kewagozel.
K