Bugün günlerden çarşamba, 2021 in aralığında,
bense yatıyorum hasta yatağımda, ruhum ise hala yasta.
Pencereden bakıyorum güneş yok ortada,
çevrede heryer yine sis, heryer gri bir tonda.
Kasımın bitmiş o güzel hüzünlü renkleri,
sarı kırmızı yapraklarsa düşmüş ıslak betona.
Yapraksız ağaçlar birer kara gölge misali,
yansıtıyor ruh halimi, sanki içimi gölgelemişler dışarda.
Karşı binalarda süslenmiş pencere ve balkonlar,
heryeri aydınlatıyorlar, komşular noel hazırlığında.
Ben ise bakıyorum hasta penceremde,
hiç ferim kamaşmıyor renkli lambalarda.
Hava kararıyor öğlenin ortasında,
benim tek aydınlığımsa yine o gözlerde.
Senin simanı hayal ediyorum,
dün akşam yanımdaki hatıranla.
Yine gülümsüyordun karşımda,
sanki herşey eski baharında.
Ben yine mavi gözlerine dalmışım,
parıltısı bir fener gibi aydınlanırken etrafta.
Yeni su mataranı gösteriyorsun bana,
çekerken sigaramızın zehirli dumanını ciğerlere.
İçimde hiç bitmesin bu an dileğiyle,
farkında değilim kül içinde kalmış yine.
Haydi el ele yürüyelim eskisi gibi hayalinde,
gitmem lazım deyip kayboluyorsun ara caddelerde.
Arıyorum gittiğin yolları yine, bakınırken saga sola.
Yürürken bir karaltının ardın sıra, ıslakta parlayan betonda.
Biliyorum aslında içinde hala o güzel sevda,
saklamaya çalışdıkca gözlerinde parlıyor inkar.
Birbirimizi sevsekte an ve an, ayrılırız yine bir karanlık akşam.
©isi_1975
I