Ne de güzel gittin öyle, bir kez dönüp bakmadın,
En mağrur halinle idin, en riyakar günündü.
Yıktığını sandığın tüm korkuların göründü,
Esaretinden yıldığın sevdan, duraklamadın...
Giderken ihtişamına, kör çalımına yandım,
Saçların sanki savruldu, ta yerlerde süründü,
Kılığın, kıyafetin, dehşet bir kibre büründü,
Nasıl olduysa, işte, bu cevrine de dayandım.
Gittiğin günkü bu darben, en son hatıran sandım,
Bağrıma değmeden tekmen, bilmem kaç tepik vurdun.
Ömür dediğin de ne ki; sevdaluk kadar yordun,
Bütün ahlarım fani, say ki, bir görümlük andım.
©hasanyusuf
H