İşte Beytullah’ın kutsal huzuru,
Kalbinde bir nur, dilinde huzur.
Günahlar bırakılır, kirler silinir,
Sanki anadan doğmuş gibi saf olunur.
Her nefeste bir umut, kalpte ateş,
Beytullah’ın gölgesinde olur herkes.
Adımlar atılır, tavaf edilir,
Kötü sözler susar, nefis yenilir.
Her dönülen adımda, af dilenir,
Gözyaşları akar, ruh temizlenir.
Bir dua yükselir, gönüller parlar,
Beyt’in ışığıyla karanlıklar dağılır.
Huzurda eğilir başlar, kalp titrer,
Beyt’e gelen, masum bir hale bürünür.
Allah’ın evi, günahları temizler,
Tertemiz ruhlarla, insanlık dirilir.
Bir sevda olur kalplerde saklı,
O evde aşk, rahmetle karışık aklı.
Bu kutsal mekânda, kirli olan arınır,
Tövbe eden, nurla yol bulur.
Kötülükten uzak, gönüller onarılır,
Beyt’e gelen, anadan doğmuş gibi olur.
Her niyetle açılır rahmetin kapısı,
Beytullah’tan yankılanır kurtuluşun sesi.
Dillerde zikir, gönüllerde iman,
Kutsal mekanla dolar her an.
Yolcu orada kendini bulur,
Yüreğinde sonsuz bir huzur.
Tövbe ile kapılar açılır bir bir,
Ruhlar beyaz kefene bürünür gibi temizlenir.
©hasanbey.
H