arıyorum...
mecnun'un leyla'sını aradığı gibi arıyorum.
kerem'in aslı'yı düşlediği kadar düşlüyorum mutluluğu.
günlerdir su bekleyen bir çiçek misali bekliyorum.
kimine bir buket gül verirsin,
güler yüzü, buluverir mutluluğu.
kimine gül bahçesi verirsin,
gülmez yüzü, sanki görmüş gibi olur bir buket delfinyumu.
iş midir mutluluğu çikolatada aramak?
zor mudur gülücükler saçan bir bebeyin yüzüne bakmak?
ben mutluluğu insanlarda arıyorum.
onların yüzlerinde, sözlerinde.
hayali bir ressam olsam...
gözlerin içine ışıltılar çizerdim.
ve yanaklar...
onlara ebedi bir gülücük kondururdum.
sonra kalbin mekanına inerdim,
oraya güzel çiçekler çizerdim...
arıyorum işte,
yarini kaybetmiş biri gibi aranıyorum.
ister hayalde, ister gerçekte, arıyorum...
©lavinya7
L