Arıyoruz Efendim...
Varlığın bir yana yokluğunu dahi arıyoruz
Gözlerinin içinde bulamadığımız huzuru
Huzurun için de dahi gül kokunu taşıyan nurunu
Arıyoruz....
Gece yıldızları da götürmüştün ya Mekkeden giderken
Hani birden dönmüştün arkana gözlerin doluyken
Ey Mekke Sen bana bütün şehirlerden daha üstünsün
Ama Senin insanların beni rahat bırakmıyor
Demiş ve gitmiştin Mekkeden yıldızlar da mekke ye küsmüştü
Hani bir gece hüzünü yüklemişti Mekke sırtına
Bir gün amcan Ebu Talip gitmisti arkasından annemiz Hatice
Kabe'nin sırtına vermiştin sırtını da cebrail gelmişti yanında en güzel hediye ile
Miraca yükselmiştin öyle bir yükseldin ki gelmiştin huzur-u İlahiye
Şimdi yokluğunu dahi arıyoruz Efendim
Yokluğun dahi kalmadı üzerimizde ve kaldık yetim
Öyle bir yetim kaldık ki güller kokmuyor artık bahçemizde
Yıldızsız kalan gökyüzü gibi kalbizin sofrası
Bir damla iman ışığı kalmadı secdemizde
Ruhumuz dar sokaklar misali sığdıramıyoruz kalbimizi
Sen kokmuyor hiç bir kalemimiz ve Seni anlatmıyor hiç bir defterimiz
Tarihler satır satır dökülüyor da ağaçların yaprakları gibi
Bir Sen'den haber getiremiyor hiç bir elçi kalbimize Efendim
Yapayalnız kaldık Efendim yapayalnız bırakıldık
Sicim yağmurları ile bombalar düşüyor şehirlerimize artık
Ne Mekke ne Medine kaldı elimizde
Bir fethini müjdelediğin İstanbul bekliyor Sen'i her güneşin doğuşunda
Ve yıldızsız bırakılan gecelerimiz de
©gülvekül
D