Bazı insanlar camekanda duran maket cep telefonu gibidir zaten mağrifet bilirler yalanı ihaneti kendilerince,
Seni seviyorum deyişleri uçar gider birkaç sonra ise.
Küfretsen iltifat gibi anlar ve gider gereksiz bir tebessüm ile,
Bazen başta nasıl olduğunu bilemezsin ama yolunda dersin keşke tanımasaydım bunu diye kendi kendine.
Zor günlerinde arayıp bir "nasılsın" demesini beklersin sadece,
Ya da evlilik konusu açıldığında ise konuyu değiştirmeyip şunu duymak istersin ondan "razıyım seninle evlenmeye."
Ama bu istediklerinin hepsi hikâye,
Bir elveda ile seni üzüp gider ardına bile bakmadan öylece,
Sen günlerce ağlarsın belki de,
Ama ona göre umut verip ayrılmak elbise değiştirmek gibidir o an düşünmez acaba ayrılmakla hata mı ettim diye.
©by_solist
B