Bazen insan ummadığı her ne varsa burnunda biter, sevmediği ne varsa yaşamak istemediği ne varsa hep yanını başında olur.Hani derlerya dünyanın bir cilvesi ;dersin at bir kenara çöp olsun bitsin, ama kıyamasın elinde bir bardak ve bardakda da su var ,dökmek istersin kara toprağa faydası yok dur,kara toprağa kıyamassın dökemeye;
Bazen bir insanı almak istersin hayatına ,kendi kurduğun anayasanın ilk maddesini yapmak istersin. Kapağını hazırlar içini yazarken ilk madde odur dersin ,günler geçer, aylar geçer yıllara kalmadan sana öyle bir darbe yaparlar sevdiğin,insan mı dersin şaşkına dönersin ,hatta kendini kandırırsın kandırmaya çalışırsın çünkü kıyamasın ona söylediği her yalana kanarsın,kanmak istersin,Senin yazdığın ana yasayı kendi kendine tomine etmeye başlamıştır.Ve anlarsın meselenin dünyanın cilvesi değil. İnsanın yüzsüzlüğüdür hayatı bukadar kötüleşdiren, umutları sakat bırakan yaşamı berbat kılan, yalanı kendine okadar adapte etmiş ki. Dışarda insan ,içerde şeytan olduğunu fark etemezsin...
H