Z

artık sükunet vakti

uzun uzun baktı...
yüreğine oturan bir yumru,
gözlerinde sisin perdesi vardı.
öfke bütün bedenini sardı.
önce numarasını sildi
sonra bulup buluşturduğu fotoğraflarına sıra geldi.
uzun uzun baktı.
yüzünün bütün hatlarını ezberledi.
artık bitirmeli;
umut etme ihtimalinin ihtimalini...
ördürmeli;
en küçük bir acabaya düşürecek,
o melun şüpheyi!
bin başlı yılanı.
elinden geleni sen yaptın,
gururun canı cehenneme, dedin
bırak kendini üzüp, harap etmeyi,
kaç kez denedin, uğraştın.
artık sükunet vakti
en azından hata yapmış olmanın
rahatlığı kapladı içini,
yoksa bitiremeyecekti bu seni
silemeyektin resimlerini.
Salih Yanmaz
©