Koskocaman bir şehirde yaşıyorum
Önümde alabildiğine uzanan
Uçsuz bucaksız caddelerinde
Çiçekleri açmadan ağaçların solduğu
Kahrından yalnızlaşan insanların
Mutsuzluktan mahvolduğu
Koskocaman bir şehirde yaşıyoum
İçimdeki sessizlik boğuyor beni
Çırpınışlarda özlem var
Kelebekler gözlerini öpüyor çiçeklerin
Çok şey mi istiyorum ben
Biraz merhamet birazcık mutluluk
Avuçlarıma dökülüyor akşam gülleri
Uzaklarda umutlar
İçimdeki sessizlik
Caddelerde yankılanan kaygılarım boşuna i çırpınır ruhum
Çocukluğumu büyüten gençliğim nerede
Nerede gölgesinde kaybolduğumuz çınarlar
Bir sevdadır içimizi kuşatan hatıralar
Görkemli parkların renkleri eskisi gibi huzur vermiyor
Ağlıyorum
İçimdeki sessizlik boğuyor beni..Baktıkça daralan duvarlar üzerime geliyor
Kendini arayan insanlar ayyaş
Özgürlük naralarım çoktan tutuklanmış
Sinemalarında insanlarının daha cesur olduğu
Koskocaman bir şehirde yaşıyorum
Yorgunum
Şehrin esmer kaldırımlarında öğütülen geceyi
Yağmur yıkıyor en mahrem duygularıyla
Sonsuz bir hüzündü bakışlarımda yıldızlar
Çağırdım ellerini tutmak için sevdamla seni
En uygun andı aşk için seni anlatan dakikalar
İçimdeki acı neden susuyor
Ne den susuyor geceleri süsleyen yıldızlar
Bak bir gün daha yitip gitti
İşte güneş yine
Yeni güne doğuyor
Alsın beni kavursun sahra geceleri
Veya alsın beni koynuna
Sisli akan derelerinin kuytu sesleri
Her gece aşka secde eden yıldızlar
Gecenin saçaklarında büyüyor
Sonsuz huzuru getirin bana
Mavi denizler hep seni özledim
İçimdeki sessizlik boğuyor beni Siz şehrin yalnızlaşan insanları
Uyluk kemiklerine gömdünüz siz aşkı
Duyun artık cesur tenimin kaygılarını
Kavak ağaçlarının gölgelerine sığmam ben artık
Gitgide ağırlaşıyor şehrin havası
Ben ne yapayım
Mutluluğu anlatmayan şehri
Cesur bir ruhun azmini
Kıyıya taşıyor bak dalgalar
Şimdi gülmek vardı
Hüzünlüyüm
İçimdeki sessizlik boğuyor beni..
©masalldmr
D