Hayat bu iki heceye saklanmış koca bir roman.
Yalnızlık esiyor ruhumda dağılıyor koca bir duman.
Anlamı yokmuş meğer yanımıza kaldı onca yaşanan.
Tutunuyoruz zorla hayata ölümden korkarmışcasına.
Ölümden korkmuyoruz aslında sadece umudumuz var yaşanmış yarınlara.
Kabullenmek yok haketmediğimiz hayatı yaşamaya.
Göz kırpıyor sanki tutsak bir umut.
Çaresiz tebessümüyle büyülüyor diyor herşeyi unut.
Elinden gelmeyecek oda biliyor ama yok olmak istemiyor bi anda.
Kapandı kapılar üstümüze, arkamızda güzellikte yok.
Kaldık burada sesimizi duyan yok.
Sus umut verme bana yalanlara karnım tok.
Herşey gibi buda biticek yaşam hakkıma el koyma.
©karafan
K