Fon :Saklımdasın🎶Erdal Güney
Kâğıdın yarısında yalnızlığımın yolcusuydu
Yürüyordum kalabalığın içinde herkes ayrı
bir döngüydü kimisinin yarası derin
Yüreğinin çizgilerini gizlerdi benim içimde
bir ateşti beni kavurur ömrümün son baharında
otuzlu yaşlarındayım geçmişe bakarken
yılgın yıkık kaldım
Eli açık yüreği pak sevdama
kulak kabartıyorum
En sağlam tanığıdır oysaki
Ulaşamadığım kavisli yollardan
geçerken beni ard arda yolda bıraktığında
Göç etmek istiyor yine de işte zaman
çizgiler den taşardı
Ard arda tökezlese de
acının, sevincin örtüştüğü
kavisli yollardan geçse de bir ışık arar
ateş böceklerinin arasına katılmak isterdi
nihayetin de her satırın da dizi kanayan
yaraları vardı
Karaladığım her bir satır gibi
Öyle kolay silinmiyor işte
bir elin havada kalıyor
sol yanın da düşkün
can kulağıyla sırrını
dinlediğin zamanında tek tek içinden
dökülenlerin meşreplisidir yok sayarsan da
vebali üzerinde bir ukte kalırdı.
Adına incileri dökülürken
adını yutkundukça bir tekrarı gibiydi
o eskilerin
boğazına kadar düğümlerin çözemezsin
ilmek ilmek işlediğin zamanları da
sökemezsin kolayca atamazsın içinden
duyguları vardır en umulmadık anda
bağışıklık göstergesidir o yaslarin
Hele ki daha
önce yaşamadıysan öyle güzel günler
unutulmaz sevgin
unutulmaz yalnızlığın unutulmaz
erdem olur resmin hala içimde saklı
ömrümün geri kalanın da bana eşlik edecek
bir düğüm gibi
şevkat içindeki saklımda kalan bir
arzuhalin kabına sığmadım
Sivri demeçler tutulsa da
emr-i vakilerin kaçacağı yer yoktu bu
bünyede kalacak durağı da
Sarıldığım, selam verdiğim,
Bin pişman olsa da
Doğrularım üzerim de ters durdu
zaman alacaklı çıktı
kahrımı çeken bir maziyi sayıklarım
yazdıkça hiç değilse rahatladım şifa sundu
fecrilerime kadar
kan gitmese de defterin bu sayfası da
kalan ömrüme bakiydi
©ebrulimsi5
E