Hafif bir tüy olsam omzun yorulmaz
Rüzgar olup savrulsam kalbin darılmaz
Biz bir liman kadar terk edilmiş ve yalnız
Biz bir duman kadar silik ve bahtsız
Ne bir damla yaşın ağırlığı kadar hafif
Ne bir kuşun tüyleri kadar zarif
Sessizliğin hüznüyle bakar gözler ardında
Rüzgar olup savrulsam dağların ardına
Olmayacak bir hevesin arzusudur bu
Kaybolup gitmenin tutkusudur bu
Öyle bir dünya olsun ki yanı başımda
Bir an keder dolaşmasın akıl ucumda
Mümkün müdür dalıp gitmek sularla beraber
Mümkün müdür rüyalarda Kaybolup gitmek
Ben her gece dalıyorum derin sulara
Erişemiyor ruhum doğru surlara
Yanlış bende açamadım kalp gözümü
Dinlemedi hain nefis doğru sözünü
Arzularda kaybolur aciz bedenim
İhanetin soğuk tadı benim neferim Durmuşluğun hüznü var içimde
Ödeşmenin ağırlığı katı biçimde
Mutsuzluğun mutluluğu beni bitirdi
Ruhumu tam ortasından kemirdi
©mezarekee
Ş