Mən ki şair deyiləm şeyr
yazmıram
yaşadığım acını qələmlə
aldım
daha senari qurub artıq
yozmuram
Allah şahiddi niyə bu hala
qaldım.
Bilirəm günahkar mən,
səbəb məndədir
çün İLAHİ eşqi bəşərə
bəsdədim
dərk etmədim bəşər aciz
bəndədir
vəfasızdan sadiq sevgi
istədim.
Yar yandırıb, elə bir atəşdə
məni
gəncliyim bir xəzan gülə
bənzəyir
elə yandıra bilməz günəşdə
məni
ömürüm sönmüş ocağa külə
bənzəyir.
Budur TƏNHA AŞİQ'in həyat
səhnəsi
oxuyan sağol deyir hər bir
kəlam da
heç xəbəri yox ki yazarın
ahı-nailəsi
aşiqi şair edir dərdi son
məqamda.
©tenhaasiq
T