H

Aşıyor Ömür...

Kırık bir kadehten ruhuma dokulen bir nağme yalnizlik alıyorum geceden
Etrafta ketum bir sessizlik
Bir sandalye koydum karsima
Ğecmisimle oturduk,
karsilikli...
Eskileri konustuk uzunca
Animsadikça gecmisimi gözlerim daldı, nefesim kursagimda kaldı
Dilime bir sukut elbisesi giydirdim usulca
Oysa ben ne cok ezilmisim bu kapanmayan yaralarin altinda
Payıma düsen yalnızligimla
çiglik ciğlik sariyorum mazimi, bir alaca çaputa
Resimler eski
yuzler eski
dusunceler eski
Yeni olan ne kaldi ki bu yitirişlerden sonra,
Göğe maviyi de giydirdim griyide. Lakin, bir çozümunu bulamadım
Yarınlarımin sonu meçhul
Sırtimda yükümle kalkıp,
Düşlerimi iplere asıyorum, aşıyor ömür... Tükeniyorum.
Görmezden gelince saygı duyulan ben, İnsanlara sahtesin dediğimde şeytanlar tarafınca taşlanıyorum..
©halleberry