Kar gibi ak gönlüm düştü aşk ateşine,
Ak gönlüm harlandı damla damla eriyip küle döndü.
Nasıl bir ateştin aşk, aşkın ateşi düşünce gönlüme anladım.
Gönlü yakan senmişsin aşk.
Yüce Torosların zirvesinde kar idim,
Pamuk tarlaları narinciye portakal bahçeleri seyri temaşemde,
Yedi uyurlar kıtmir kapısında bekçiydi.
Daima ziyaret gahımdı gönlüm
Daima peygamber ile bereketliydi ulu camii seccademdi.
Gönlüm zikir de dilim duadaydı,
Bir düştün gönlüme yakıp damla damla beni eritip kül eyledin aşk..
Torosların rüzgarlarında savrulmadım,
Yağmurlar yağdı üzerime nakış nakış kar tanelerim erimedi.
Nasıl ki düştün gönlüme
Bende direnmeye mecal kalmadı,
Eriye eriye ak gönlümde kardan eser kalmadı.Seller gibi aktın derelere
Kar beyaz gönlümü yaka yaka ciğerlerim artık kan kusuyor.
Verem ettin beni en sonunda aşk.
©hasanbey.
H