"Aşk gelir "aşeka"dan.
Aşeka bir sarmaşıktır, doğar topraktan.
Sarılır ağaca; ortak olur suyuna, besinine.
Fakat hiçbir şey katmaz, yalnızca alır ondan.
Gün geçtikçe yetemez ağaç, hem aşekaya hem kendine.
Direnemez ne yagmura ne yele.
Sonunda ölür ağaç, tutanamaz hayata.
Ağaç ölünce sarmaşık da gider başka yere...
İşte bu yüzden zamanla "aşk" denmiş aşekaya.
Sarar insanı çepeçevre, ortak olur sevdasına.
Ask da öldürür insanı olursa tek taraflı.
İnsan yitip gider yaşayamaz daha fazla.
Bunu okurken kimi düşündüysen sen de ona aitsin.
Çok seviyorsun belli ama niçin kendine zarar verirsin.
Sana hiçbir şey koymayan aşeka için mi bu gözyaşı?
At o sarmaşığı üzerinden, sen anca kendine yetersin.
©nazkule_
N