Geceydi,
Yağmur yağıyordu
Hemde çok,
Sanki,bedenimde oluşan
Acıları sıyırıp alıyordu
Görmemezlikten geldiğim
Sırtımda kanayan yaraları
Okşuyor, sıvazlıyor du
Sormuyor du bile
Sadece yıkıyor du...
Elbiseme taşan kan izlerini
Görmüyor musun?
Demek istedim
Yırtılan nefesimin avazın da
Yağmur,
Sessizdi çok sessiz
Canımı yakan,sırtımda kanayan
Hançer izlerini damla damla
Akıtıyor du
Sırdaşı toprağın avuçlarına...
Geceydi,
Yağmur yağıyor du,
Canım acıyor du,
Hemde çok...
Dili kopuk kehanetlerin ortasında
Yağmurun zerk ettiği tohumlarım
Toprağın başak uçlarında
Acılarıma filiz açıyor du...
Yağmurun ardından
Gün/eş
Acılardan üryan bedenime
Temiz elbiseler biçmişti
Renkli rengarenk
Gökkuşağı gibi
Sen gibi, aşk gibi...
Emin Barut
©eminbarut
E