Hayat; yaşadığını sananlara külfet dolu dünya yükü bindirir. Yük yüreğine her baskı yaptığında, daralır yaşadığını sananlar. Yaşam vuslata ermek, vuslata erenler ise yaşarken ölmeyi bilenler olsa gerek. Ölmeden ölmek, muhabbet bedeni saran büyük bir hastalık, ceset hastalığın baygınlığına tutulur, ölüm kokusu, korku... Ruh melaküta ulaşır; kalp titrer, arş ağlar, beden kendinden geçer. Ölümü unutur cesed şahlanır, feryat sesleri ve göğü yaran yıldırımlar içinde yankılanır. Vuslat nedir bir bilsem!!!
©brkdnc_23
B