Ey sevgili, sana meftûn gönlüm,
Hasretinle yandı bî-nâlân gönlüm.
Leyl-i hicrân içre gezdim yârân,
Ateş-i aşkınla pişdi her an gönlüm.
Zülf-i siyahın dolandı fikr-i zârımda,
Gözlerin mâhî, kayboldum denizinde.
Gam kervânı geçti hâl-i perîşânımdan,
Sensiz âh u enîn içinde hâlim harâb.
Bir bahâr gibi açtın kalbimde gülü,
Ruhum şad olurdu, vuslat olmasa dahi.
Lâkin hicrânın yakar, kavurur her dem,
Sensiz bûy-i bahâr bile sarardı gönlümde.
Ey şem'-i mahbûb, nûr-i çeşmim,
Lütf eyle, gel, serinlet bu âşık gönlümü.
Ferhad gibi dağları deldim hep senin için,
Şirin bir an-ı vuslat bekler hâl-i mecnûn gönlüm.
©wvictoriaw
W