Bir kayıptı aşkın körlüğü
Her gece ay yalnızlığı
Tek çaremdi bırakmam aşkı
Insanlar zaten hep türlü türlü...
Kör etmiştin gözlerimi
Yildizlar bile etkisizdi yaninda
Lakin farkettiren dolunay oldu
bana gerçekleri
Bu yuzden unutmaliyim:(
Unutmak çare miydi
Yani o kadar an unutulurmuydu ki
Ay kokunu defterime işaret ederken
Nasil olur da gerçekleri anlamazdim ki
Çok pişmanim Unutamadigim için,
inandigim için,
Bile bile kendimi kırdığım için
Ama çare yok
Aşk yok ben yok
belki de en önemlisi biz yokuz
Hani kar yağmadan
berfinler açmaz ya
Açtiginda da bir gün yaşar hani
Işte sevgili sen benim berfinimdin
Bir kere sevdim seni
Bir gün yaşadin gözlerimin önünden
Nam salmış bedenim
Çaresiz geceye
Ama yok en küçük bir ümidim
Kayacak en ufak yildiza bile umutla bakiyor
G