Yıldızlardan bir geçitti sanki
ay yüzüne ışık olup yansımak
gecenin zifirinde anımsamak hatırlamak seni ne hoştu,
üzerimdeki kara bulutları
koştururdu kalbin.
Gülümsemenle doğan güneşin günaydını olurdu sabahım,
Sıcaklığım bir sana esintim bir
sana olurdu.
Kahvemsi gözlerinden hatır alırdı sözlerim ritmini bozardı heyecandan kalbim adını aşk koymak istemezdim isimde bulamazdım bu tarifsiz garipliğe, masallarda anlatılanlar gbi değildi bu masalların bir sonu vardı,
sonu olmayan bir masaldı bu.
duracak gibi olurdu kalbim.
Dil susar gönül konuşurdu
başta ne akıl nede şuur kalırdı,
yüreğim kıvılcımlaşıp çıra gibi tutuşurdu.
Aşk koyamazdım adını,
Adına aşk desem fitne karışır akbabalar başımıza üşüşürdü, sevdada koyamazdım adını utanırdın utandığında ise gül bahçesi gibi olan al gönlüne bülbüller konup
aralıksız ötüşürdü...
Hayallerden daha yakın şah damar gibiydin bana ne yazıkki
görülen en güzel rüyâydın
aşkmış meğerse adın hani şu anlatılan masallardanda
kısa süren aşkmış adın...
©
Ş