Anma töreninden farksız
her yıl doğum günün
İçimde sebepsiz oluşan varlığın
Yaşatıyor seni çığıraşan yokluğunda
İnsan vadesini bilmeden yaşıyor
Yıkıntılar içinde kalsada devam ediyor Yaşama
Tüketilen hiçe sayılan duygularına yenik düşse de
Hamd ederek tekrar doğruluyor
Kaçıncı tövbemi bozup sana yenik düşüşüm
Hatırlamak zor
Olmayışına alışmak kabul etmek zor
Hatıra dediğin Üç beş satırdan ibaret
Bir gömlek kazak parfüm boyunbağı atkı
sararmış mektuplardan ibaret olabilseydi keşke
Nesneler yok edilebilirdi hiçe sayılabilirdi
Benim gibi
Zamanı uyutabilirdim uykumda
En ücra köşelerde göz yaşlarımı döküp
Devam edebilirdim yoluma
Bedenimin içinde yaşayan varlığın
Tüm hücrelerimde yaşattığım benliğin
Olmasaydı eğer
Bir anma töreni daha yaklaştı
Senin doğum günün
Benim ebediyete gömdüğüm sana olan sevdam
Bir kaç salise vakte konuçlandırabilirde olsa
Ömrün ev sahibesidir aşk
Nice tutkular üryan kalır
Tutkuluydu aşk çaresizdi kalp
Gönlün vurgunlar diyarında olsa
Vazgeçilmezimsin
Suydu berrak camdı şeffaf
Yüzüncü gönül özüm
Bir ağaç gibi dikilip yeşerdin gönlümde
Susuz ve kurak kalsamda
Yeşeririm gönlümün toprağında
Her geçen ömrümün miladında
Bir anma töreninde...
©
F