Aşk kuşlara benzermiş meğer.
İmrendik hep gökte oluşuna, uçuşuna.
Kuşlar kadar özgür olmak istedik hep.
Ademoğlu acımasızdı tabi,
Gökten kafelere çaldık onları.
Aşkta kuşlara benzermiş meğer.
Sevgiyi hissettiğimiz an,kitleriz kalbin odacıkkarını.
Eziyetlerimiz olur bizim sevdiklerimize.
Ve nedense hep en çok sevilerimizi üzeriz.
Nazımız bir ona geçiyor ya, kullanırız.
Biz ademoğlu'yuz bahaneler buluruz.
Aşk kuşlara benzermiş meğer.
Hani güvercinler fazla sevgiden deşer ya gırtlaklarını.
Sonra süzülür kanlar içinde son kez.
Bazen fazla sevgiden öldürürüz, bazen sevgisizlikten.
Aşk kuşlara benzermiş meğer.
Bahardan bahara konar yüreklere.
Yazı ve kışı es geçer de.
Güzün vaz geçip, göçer diğer duraklara.
Bu yüzden bekler ayrılıklar sonbaharı.
Hani olmayan bu anlamları biz yükledik ya!
Kuşlara benzedi aşk.
Belli bir sırayla eski konaklarımıza konuyoruz sırayla.
Aşk kuşlara benzer.
İki yıl bile yaşamıyor, avlıyor bizi de avcılar.
Çıkarlar, para ve bir çok sorun sarmalı.
Mevsimlere döndü insanlar.
Bu gün bahara bir kaç ay sonra yine bahar.
İnsanlar mevsime, mevsimler konaklara döndü.
Her şeye anlam yükledik fazlasıyla.
Her şey bizim işimize gelene benzermiş meğer...
SELMAN ŞANAL
©geceist
S