Elim kolum bağlı iken anarım ismini ya Hû diye
Gönül sofrasındadır gözüm ağlarım gözyaşlarım biçare
Ey Alemleri ol diye yaratan yücelerin yücesi Mevlâm
Çağırırım İsmini acizliğimi kabul edip dost eyle diye
Gönül koşmak ister yarattığın her canlının her an hizmetine
Beden tabutu görmez nefsin çamurlarını batar ta iman kemiğine
Ölüm elbet yakalar bir gün gelişimi aşk eyle
Çağırırım İsmini şu aciz bedenden beni yanına al diye
Uyuyan gözlerime sabah ezanlarında biçare ey Rabbim
Uyut nefsimi ben de dostlarının arasına gireyim
Cennet isteyenlerin olsun içinde ki evler dileyenlerin
Rızana kavuşanlar defterine yaz ismimi bu bana büyük bir nimettir
Ahh çektikçe çoğalır Sana olan hasretim küllerim uçuşur
Şükürlerim var Sana dilim dönmese de ruhum döner durur
Yunusun diline döndü dilim Sana dönüşümü Mevlana eyle
Bir damla rahmetinden bahşet ruhuma yoksa bu bahçe kurur
©gülvekül
D