Mevsimlerin rengi değişir belki,
Aşkın ateşi her mevsim yakar kalbi.
Kara kışın ayazında bile,
El ele tutuşur iki aşık, şimşek gibi parlar.
Nisan yağmuru düşer, ıslanır toprak,
Sevgililerin yüzünde tebessüm, mutluluk çakmak.
Hayat güzeldir, sevgiyle dolu,
Bu güzelliği anlamak, kalpleri açmak lazım.
Temmuz güneşi ısıtır yeryüzünü,
Birleşmiş iki kalp, sonsuz bir sevgiyi.
Aşk mehtabında, gönül sarayında,
Mutluluk sarar her yeri, bir masal gibi.
Bahar gelir, açar çiçekler her yerde,
Sevgililerin gönlünde sevgi, diken değil.
Papatya çiçekleri süsler gelin tacını,
Aşk mevsim tanımaz, yaşar sonsuza dek.
©hasanbey.
H