Sevdalılar sorarlar aşk nedir diye,
Ben de söylerim size, dinleyin sessizce.
Aşk, güzel tende beliren bir gamze,
İki gül yaprağı kalpte açan bir serap sanze.
Gülü görür görmez gönül sevinçle coşar,
Adım adım güle doğru yaklaşır, mest olur aşka doyar.
Serapta gördüğü gül, bir tuzakmış meğer,
Gönül kuşu bu tuzağa düşer, çaresiz kalır, perişan olur birdenbire.
Aşk derler ya muhabbet, yüzdeki gamzeye,
Bir ben'e, büyüleyici bir göze, dudaktaki tebessüme.
Kalp hoşnut olunca aşk sanırız biz onu,
Yüzdeki ten solunca, ben kaybolunca, sevgi bitince,
Yerini "mihnet"e bırakır, hüzün çöker kalbimize.
Aşk gerçek ile nefsi heves arasında bir imtihandır,
Anlayabilene bu sınavı, aşkta huzur ve saadet vardır.
Gamzede ve tende güzellik arama sakın,
Gerçek aşk kalpte gizlidir, onu anlaman dileğin.
Muhabbet ve fedakarlıkla beslenir bu duygu,
Saf ve temizse kalbinde, aşktan doğar sonsuz huzur.
©hasanbey.
H