Aşk nedir diye sorsaydınız tek cümleyle tarif edemezdim size. Kalbinizde yer edinenin kalbinde yer edinebilmenizdi biraz. Sesinde yaşadığınız heyecanın tarif edilememişliği. Gözlerine uzun uzun bakmaya çekinirken gözlerine bakamadığınız her an ise huzursuz olmaktı. Özlemekti...
Onunla herhangi bir yolla iletişim kuramadığınız için boğulmaktı. Geçen her saniyede acı çekmekti nedensiz. Dindirememekti...
Onu göremediğiniz, duyamadığınız ve ne yaptığını bilmediğiniz her anı zindan etmekti kendinize. Ona olan doyumsuzluğunuzu onsuz bastırmaya çalışmaktı...
Tıpkı su altında nefes almaya çalışmak gibi, yokluğunda boğulmaktı. Hayallerine sarılmak, ama üzülmekti hayalden ibaret yalancı kavuşmalarda. Her gece yatak denen zindanda yastık görünümlü betonlara baş koymaktı. Ağlamaktı içten içe... Hasretinden çürütmekti içinizi ve yeşeren umutlarınızı. Yarınları karanlık bir gün görmekti. Doğan her güneşi simsiyah görmekti. Bir daha hiç mavi gök görememekti. Mutluluk kelimesinin anlamını yitirmekti. Yaşamaktı ruhsuz ve bilinçsiz yada yaşayamamaktı onsuz... Ve tüm bunlar oluyorken ölememekti bu acının döngüsünde veyahut kavuşamamaktı, sizi iyileştirecek o kişiye...
Emre TAYYIPOĞLU
©sannin
S