Kana bandırılmış mürekkep
Beyaz sayfaları kana boyayıp
Bir daha aşk yazmamak için
Ant içmeye hazır
Urgan ipinden geçirilmiş intiharlar
Kuşanınca dört bir yanımızı
Bir daha sevmemek için
Kapımıza köle olacak nazır
Güller toplanmayacak
Papatyaların kanatları kırılmayacak
Sevda ateşine prangalanmış eller
Şimdi bir avuç umuttan ziyade
Yokluğuna kalıp tutmuş hasretten nasır
Aşk ölümdür , ölmeyin !
Girdap içinde süren bir hayat
Yeri gelir
Şükredilmesi gereken bir nimet olur
Gözünüzü kapadığınızda
Irgat memleketlerin adı olur sabır
Kulak astığınız tüm intiharlar
Gün gelir
Kulaklarına küpe olmasını
İstediğiniz tüm güzel sözler olur sağır
Ki bu hayat
Ayaklamızın üzerinde ki gövdemizden
Omuzlarımızın üzerinde ki baştan
Başımızın ucunda taşıdığımız
Bir katre sevdadan daha ağır
Sevdiğim !
Elbet birgün çorak topraklara susar dilim
Kasvetinden çıkardığın hasreti
Sevda denilen bu sonsuz nehirde
Kanaya kanaya içtiğin
Tüm yeminleri unutup
Beni çağır
Biz bu bahar bahçelerinde
Çiçeklere basmadan yürüdük
İnan kabuk tutmadı bu yara, bu yağır
©cehennet
C