Z

AŞK ŞARABI

Ellerimle Bağlı Dizim, Donuklaştı Gözlerim ,
Soğuk Rüzgar Şiddetiyle Yalnız Şehri İzlerim.
Sis Çöken Bu Karanlığın Yalnız Yağmur Ezberi,
Gökten Düşen Damlaların Bir Bana Yok Şehveti.
Derin Bir Uyku Sardı Aşk Şarabı İçince,
Öldüğün Gün Biter Uykum Gam Ve Keder İçinde,
Ve Gördüm ki Çok Kişi Var Uyuklayan Sefilce,
Çark Döneli Yıllar Oldu Bilmez Hangi Devirde .
Geçen Vakit İz Bırakır Tenim Çöker Kırışır.
Sakal Bıyık Tende Açar Onlar Sanır Yakışır.
Sona Doğru Yol Alırken Ecel Ruha Yanaşır,
Arkandaki Geçmişinse Hayallerle Savaşır.
Anıları Tıka Basa Doldurdum Ben Kalbime,
Tonlarca Yük Gibiydi Ve Artıyor Aksine,
Bir Kenara Bırakmayı İstesem de Nafile,
Çünkü Yüküm Belde Değil Gözükmeyen Gönülde.
Kalbimin Odasında Adın Çıkmaz Saklanır,
Affettikçe İnsanları Vicdanım da Aklanır.
Geçer Dedik Geçti Ama Bir Yenisi Eklenir ;
Ben Acıya Katlandıkça Acılar da Katlanır.
©zevah