benim şu yazdıklarım gerçektir
hayatım birer yalandan ibarettir bazen ağlarken kendimi görürüm yaşamım ömrüme ayrı bir hikayedir
sustum kendime kapandım
kendimi bir boşluğa bıraktım
yaşadığım hayat bu değil sanki
anladım mutluluğa çok uzaktım
uykular kabusum oldu sonunda
sanki gerçekçi gibi yaşıyorumda
sabahı göremeden en derin ölüm
gün olur ansızın yâ beni bulurda
en duygularım karma karışık
hüznüm aynalara hep yapışık
başlamadan bitti mi yoksa bu
sefer verilen sözlere yazık
gidip dönenler varmı geriye
değer vermez onlar sevgiye
hor görüp bu gönlü kıranlar
ihaneti vurur en ağır geceye
sevmek bin defa ölmek derler
bakıyorumda hani neredeler
yalanmış meğer aşk ve ceza
infaz bu sevda uğruna değer
sor yaşadığımız kin hayatta
geldiğimiz gibi ahir zamana
kim dost kim düşman bilmem
kime güvensem kaldım dara
tebessüm etsem olmuyor
sözler kurşun gibi işliyor
hep bir yanım telaş içinde
ruhumda can çekişiyor
©chn
C