gurur...
biraz karışık aslında...
insan gurura kandığı için pişman da olur,
arkasını dönüp baktığında huzur da bulur...
ama bir şey var ki, gururun eksik kaldığı...
yok sayıldığı...
kırıldığı...
insanın içinde sadece bir kişinin buna sebep olabildiği...
o an gururu sadece tek bir kişi yıkıp geçer...
aşkı kimde bulduysan yalnızca o gururunu yok eder...
o kişi ne yaparsa yapsın eğer gerçekten aşıksanız yine de ona gidersiniz...
sizi üzdüğünde ondan kaçmak yerine gider yine onun omzunda ağlarsınız...
unutursunuz...
aşk öyle bir duygudur ki,
o anlarda bile sizi öyle yoğun sarar ki kaçamazsınız...
ama yinede şunu bilin;
ne kadar severseniz sevin, yada içinizdeki gurur ne kadar kırılırsa kırılsın...
asla hayatınızı mahvedecek bir karar vermeyin...
en azından deneyin...
kimsenin sizi düşürmesine izin vermeyin...
ezilmeyin...
sevin ama ezilmeyin...
siz ağlarken artık hiçbir şeyin bir önemi kalmıyor...
gerçekten de son pişmanlık fayda etmiyor.
M